شنبه هفتم مرداد 1385
الان که دارم این یادداشت رو می نویسمُ تو کتابخونه وزارت خارجه نشستم و مات و مبهوت به همه امکانات تحقیقاتی موجود نگاه می کنم. امکاناتی که شعار شهرستان نشینی و در عین حال رقابت با همتایان مرکز نشین را به مزاحی خنده دار تبدیل می کند. سه برابر منابعی که در ۲۰ ساعت جستجو و علیرغم کمک گرفتن از اینترنت در اردبیل توانسته بودم گیر آورم اینجا در عرض تنها ۲ ساعت فراهم شد. آن هم با پیرینت فوری به ازای هر صفحه ۳۰ تومان!
وقتی واقعیت ها خود را بر آدم تحمیل می کنند آنگاه باید سعی کرد دنیا را جور دیگری دید و زندگی را به روشی دیگر آرزو و معماری کرد! شاید روزی چاره ای نداشته باشم جز مرکز نشینی. فعلاْ که دوست دارم اردبیلی باقی بمانم اما...
نوشته شده توسط یاشار پورمجید در ساعت 15:8 | لینک
|
