تبليغاتX
نوشته های یک سردبیر تنها
این "تنهایی" با آن تنهایی فرق می کند

اين روزها با آغاز تبليغات انتخاباتي كانديداهاي شوراهاي اسلامي شهر و روستا در شهر اردبيل، شاهد رقابت‌هاي زيباي انتخاباتي هستيم.

ايام انتخابات، ايام تلاقي آراء و انديشه‌هاي متفاوت است و انرژي‌هاي موجود در بطن اجتماع، در اين دوران آزاد مي‌شوند و صحنه‌هاي پرشوري خلق مي‌كنند.

اما با كمال تأسف، رقابت‌هاي اخير با برخي سوء استفاده‌هايي همراه است كه بي‌‌تفاوتي در قبال آنان، در شأن شهروندان و خصوصاً فعالين عرصه خبر و اطلاع‌رساني نيست و اگر اين نوشته احياناً با درشت‌گويي‌هايي همراه است، اميدوارم آن را به حساب دلسوزي يك شهروند و آزادي بيان آن بگذاريد.

در هر انتخاباتي، مردم حق دارند با بررسي سوابق و ديدگاه‌هاي كانديداهاي موجود، اقدام به انتخاب افرادي نمايند كه به نظرشان اصلح‌ترين كانديداها هستند. اما نكته تأسف‌بار در اين مسئله نهفته است كه اگر روزي برخي جرأت نمايند و به دروغ، سوابقي را براي خود و به نام خود مصادره نمايند كه هرگز در آن مقام نبوده‌اند، آيا در اين صورت اعتماد مردم به اصول اوليه يك انتخابات سالم را خدشه‌دار نكرده‌اند؟

چرا بايد برخي كانديداها به خود اجازه دهند كه با افزودن القاب، عناوين و سوابق كذايي به پوسترهاي تبليغاتي خود، آشكارا به نوعي مردم‌فريبي دست بزنند؟! آيا اين اقدام، علاوه بر تضييع حق مردم، پايمال كردن حقوق ديگر كانديداهاي شريف و متعهد نمي‌باشد؟

به راستي كسي كه به دروغ، سمت و تخصصي را به خود نسبت مي‌دهد و يا به بزرگنمايي سوابق و مسائل جزيي خود مي‌پردازد، هدفي به غير از مردم‌فريبي و تمسخر اصول اوليه برگزاري يك انتخابات سالم را مي‌تواند داشته باشد؟

بعضاً ديده مي‌شود كه برخي كانديداها با زيركي اقدام به نوعي كلي‌گويي در ذكر سوابق خود كرده‌اند تا ذهن مخاطب را متوجه عنوان‌هايي نمايند كه بسيار بزرگتر از قد و قواره علمي و توان اجرايي آنان است. چرا بايد چنين باشد؟

چرا كساني بايد به خود جرأت دهند كه بي‌‌پروا و در همان ابتداي كار، در عرصه عمومي‌ترين رويداد اجتماعي و سياسي اقدام به يكي از منفورترين گناهان كبيره كرده و تلاش كنند تا با توسل به دروغگويي (حالا وعده‌هاي دروغين به كنار)، مبادرت به خدشه‌دار كردن و ضربه وارد ساختن به نيت‌هاي پاك رأي‌دهندگان در يك جامعه اسلامي كنند؟

آقايان! اگر امروز به سادگي از كنار برخي دروغگويي‌ها عبور كنيم، فردا در پيشگاه خداوند مسئول خواهيم بود و مهار ضربات ناشي از اين بي‌‌تفاوتي بر پيكره اجتماعي و ذهنيت مردم، بسيار مشكل خواهد بود.

صندلي مقدس شوراها، ميراث سنت و شريعت بوده و با تلاش بزرگ مردان شريفي چون حضرت امام (ره)، مرحوم آيت‌ا... طالقاني و با نثار خون شهدا، در قالب قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران به نسل امروز به يادگار مانده است. اگر كساني براي نشستن در صندلي مقدس شوراها، به دروغ و مردم‌فريبي متوسل مي‌شوند، شايسته يك جامعه آگاه و متمدن نيست كه در اين خصوص سكوت اختيار نمايد.

اگر چه كساني كه امروز به راحتي دروغ مي‌گويند، در فرداهاي نزديك شرمنده مردم خواهند بود اما، بايد پرسيد كه آيا عناويني چون استادي، مهندسي و ديگر مسئوليت‌هاي شريف اجتماعي، ارزش اين را ندارد كه براي پاسداري از هويت اجتماعي، فرهنگي و جايگاه علمي آنها، جلوي مورد بازيچه قرار گرفتن‌شان را بگيريم؟

كساني وانمود كرده‌اند كه مهندس و درس‌خوانده در حوزه‌هاي مربوط به شهرسازي‌اند در حالي كه تخصص آنها در زمينه‌اي بسيار متفاوت‌تر از آن است كه وانمود مي‌كنند! اگر چه خوشبختانه در اين دوره از انتخابات، شاهد حضور افراد باتجربه و يا باكفايت علمي لازم هستيم و نيز اگر چه جايگاه شوراها و وظايف آن صرفاً مربوط به مسائل سخت‌افزاري و مهندسي نمي‌باشد اما، آيا نبايد با مردم رو راست بود؟

مردم با اعتماد به حضور ناظرين اصلح، تبليغات را پيگيري مي‌كنند و اين بزرگترين ظلم به مردم و انتخابات است كه با اقدامات نادرست، حقانيت و صحت تبليغات انتخاباتي رفته رفته خدشه‌دار شود. نظارت بي‌‌طرفانه مراجع اصلح هرگز تا زمان شروع رقابت‌ها نيست و تا پايان ايام انتخابات نيز از نمود لازم برخوردار است.

نكته ديگر اينكه، لازم است قبل از حضور در عرصه انتخابات، چه به عنوان رأي دهنده و چه به عنوان كانديدا، يك سئوال از خود بپرسيم، يك سئوال ساده كه اگر چه پاسخ‌هاي متفاوتي مي‌تواند به دنبال داشته باشد، اما يقيناً اين پاسخ‌ها اشتراكات بنياديني نيز خواهند داشت.

آيا جز اين است كه علي‌القاعده بايد يكي از مهم‌ترين دغدغه‌هاي كانديداهاي محترم انتخابات شوراها، كمك به زيبايي و آراستگي شهر باشد؟

اگر پاسخ آري است، پس در عمل چرا بايد شاهد تبليغات غيراصولي باشيم كه در نهايت به نازيبايي ظاهر شهر منجر مي‌شوند؟

آنان كه عكس‌ها و پوسترهاي تبليغاتي خود را با كمال بدسليقگي، به در و ديوار مردم مي‌چساباند، بدون آنكه رضايت و اذن آنان را فراهم آورده باشند، هرگز شايسته اخذ راي از مردم نيستند. حتي اگر كسي راضي باشد كه ديوار خانه‌اش مملو از عكس‌هاي يك كانديدا باشد، با هم آن كانديدا اگر ذره‌اي ذوق و دغدغه زيبايي شهر را داشته باشد، نبايد راضي به اينگونه تبليغات باشد.

آيا شما مردم شريف، حاضر مي‌شويد كه به كسي رأي دهيد كه در خيابان با كمال پررويي به لباس شما تف كند؟ يقيناً خير.

نماهاي بيروني ساختمان‌هاي اين شهر نيز به مثابه لباس‌هاي شهر و خانه شمايند. هر چه زيباتر و آراسته‌تر باشند، رضايت خاطر شما مردم بيشتر فراهم مي‌شود. آيا كساني كه لباس‌ شهر را به بهانه تبليغات و به طمع كرسي‌هاي دنيوي مي‌آلايند، شايسته حضور در شوراها هستند؟ هرگز!

هنوز هم به ياد داريم كه در انتخابات شوراهاي دوره گذشته، كساني كه بيشترين لطمه را به نماها و ساختمان‌هاي شهر وارد آوردند، يا هرگز در جلب آراي مردم موفق نشدند و يا مجال حضور مجدد در اين عرصه مقدس را پيدا ننمودند.

بعد از انتخابات آن دوره نيز نهادهاي ذيربط به مسئوليت‌هاي خطير خود در اين خصوص اقدام نمودند و آنان را در خصوص آلوده كردن نماهاي شهري مورد بازخواست قرار دادند.

يقيناً همچون هميشه قوه محترم قضائيه نيز با متجاوزين به حقوق مردم و ساير عوام‌فريبي‌ها، برخورد قاطع و درخوري خواهد داشت چرا كه حق‌الناس قابل چشم‌پوشي نيست.

اما انتظار از مسئولين محترم برگزاري انتخابات و ناظران شريف و خدمتگزار آن است كه در اين چند روز باقي مانده به پايان انتخابات نيز، تذكرات لازم را به خاطيان داده و برخوردهاي قانوني لازم را داشته باشند.

+ نوشته شده در  شنبه هجدهم آذر 1385ساعت 17:47  توسط یاشار پورمجید  |