این روزها خیلی ازمطبوعات محلی اردبیل به « یارم یارم » گفتن روی آورده اند و بازار اخبار مربوط به تغییر مدیران حسابی گرم است. این می رود و آن می آید و این چنین و آن چنان. اما کسی نمی گوید این چنین باید باشد و آنچنان مطلوب تر است. به راستی وقتی آش همان است و کاسه همان، وقتی ارزش انسان ها نزد مدیران بالاتر نمی رود و پارت بازی و باند بازی به یکی از اصول پذیرفته جامعه ما تبدیل شده به چه درد مردم می خورد که بیاید و که برود؟

مگر این همه "مودور" که این سال ها آمده و رفته اند، کدام یک خلاف جریان اداری حرکت کرده و در امر خدمت به مردم و مدیریت سازمانی طرحی نو درانداخته اند؟ موضوع آمدن ایده های نو و رفتن خدمتگزاران خسته نیست بلکه در بسیاری از موارد، موضوع سهم خواهی ریا آلودی است که در ابتذال می لولد و گاهی به حرف های قشنگ هم مزیین می شود و البته اگر ایجاب کند، دیگر حتی نیازی به پاستوریزه صحبت کردن هم نمی بیند! والا چه دلیلی دارد به جای بحث کارشناسی روی اصول و بایدها و نبایدها مدام روی اسم ها و افراد مانور داده شود؟